در تکه ی آهن آهن ربا نشده آهن رباهای بنیادی وجود دارند ، ولی همگی به صورت آشفته قرار گرفته اند . بدون هیچ ترتیبی آهن ربا های کوچک در تمام جهت ها ی ممکن قرار گرفته اند .       

شمار آهن رباهایی که قطب شمال شان در یک جهت قرار گرفته اند با شمار آهن رباهایی که در جهت مخالف قرار گرفته اند تقریبا برابر است . به این دلیل ، اثرهای همه ی این آهن ربا های بنیادی به طور متقابل یکدیگر را خنثی می کند و تکه آهن در کل خاصیت آهن ربایی ندارد .  

هر گاه این تکه ی آهن را در میدان مغناطیسی قرار دهیم ، مثلا آهن ربایی به آن نزدیک کنیم یا داخل سیم پیچ حامل جریان قرار دهیم ، میدان مغناطیسی ، آهن رباهای بنیادی را می چرخاند و به صورت زنجیروار در جهت هم قرار می دهد . در اینجا اثر قطب های مخا لف در جسم آهن ربا همدیگر را خنثی می کند و قطب های مغناطیسی در دو سر میله ظاهر می شوند .

                                         
از این رو مغناطیس جسم عبارت است از مرتّب شدن جهت گیری های آهن رباهای  بنیادی بر اثر میدان مغناطیسی خارجی . 

اشاره : واژه ی مغناطیس از نام نوعی سنگ معدن گرفته شده است .
و آن ماده نخستین بار در آسیا ( آسیای صغیر ) در محلّی به نام magnesia مشاهده شده است و پس از آن نام این ماده را آهنربا گذاردند .